IN DEN MOORIAEN 1731

Corversplein 4



 


Vóór WOII had de gewone doorsnee Nederlander nog nooit een ‘zwartje’ (toen in de terminologie van de missionering) in het echt gezien. Er natuurlijk wel verhalen over gehoord en ijverig zilverpapier voor gespaard, maar verder bleef deze bevolkingsgroep (ras) met een waas van onbekendheid en vooroordelen omgeven.

Nog verder terug werd trouwens iedereen met een zwarte of bruine huid op een hoop gegooid als moriaan of Saraceen. Over het verschil tussen donker- en lichtgetinte mensen werd dus ook niet moeilijk gedaan.

Iemand met zo’n niet blank voorkomen werd al gauw geassocieerd met verre streken en daarom vinden we de moriaan vaak genoeg als uithangteken op huizen waar kruiden, specerijen en tabak werden verkocht. Drie moriaan-gevelstenen mag je voor Maastricht al heel opvallend noemen. Maar of ze ook iets te maken hebben gehad met ‘koloniale waren’ is echter niet bekend.
 

 



Aan het eind van de oorlog hebben de Duitsers bij het terugtrekken de Sint Servaasbrug opgeblazen. Daarbij werden de dichtbij gelegen huizen langs de Wycker oever flink beschadigd. Die moesten naderhand hersteld dan wel helemaal herbouwd worden.
De gevel van Corversplein 4 werd vernieuwd en de gevelsteen herplaatst.