grand hotel du levrier en de l'aigle noir

Boschstraat 76

 

 


Maastricht is bekend geworden om zijn aardewerkindustrie (Sphinx, Mosa, Ceramique) waar ontelbare vloer- en wandtegeltjes zijn geproduceerd. Je kunt het toch wel een gemis noemen dat er zo weinig wat meer kunstzinnige tegeltableaus zijn terug te vinden.
En die er (nog) zijn, zijn in ieder g
eval bij het grote publiek onbekend. Zoals deze in de voormalige koetsdoorgang van GRAND HOTEL DU LEVRIER & DE L'AIGLE NOIR, Boschstraat 76.
En het wrange is dat deze tableaus ook nog niet eens Maastrichtse aardewerk zijn, want ze zijn rond 1900 vervaardigd in de Belgische ‘Manufacture de Ceramiques Décoratives – Majoliques de Hasselt'.
 

 



 

 



 

 


‘Den Hasenwind’ aan de Boschstraat was al sinds 1800 een gerenommeerd hotel. Toen de tegenover gelegen ‘L’Aigle noir’ in 1897 bij de Hasenwind introk, veranderde de naam in ‘Grande hotel du levrier et de l’aigle noir’. Het moet in die periode zijn geweest dat de grote tegeltableaus in de wanden van de koetsdoorgang zijn aangebracht. Tegeltableaus in vestibules en koetsdoorritten waren rond 1895 – ook internationaal gezien – een modieus en modern verschijnsel al zal de weerbestendigheid en gemakkelijk onderhoud zeker ook een rol hebben gespeeld. Het hotel bleef tot 1950 bestaan. Toen werd er de hotelvakschool gevestigd en daarna na een leegstand van vier jaar vanaf 1975 de zetel van de industriebank LIOF. Sinds 2020 is het weer een Grand Hotel.