IN DEN WALVIS  1783

Boschstraat 36

 

 


Met een beetje goede wil is IN DEN WALVIS 1783 (Boschstraat 36; oorspronkelijk St. Amorsplein 14) in de rubriek van bijbelse voorstelingen onder te brengen. Niet vanwege het onderschrift, want daarbij kun je je hoogstens afvragen hoe in hemelsnaam een walvis in Maastricht verzeild is geraakt.
Het is de voorstelling die ons op het spoor zet van een oudtestamentische persoon. Dat is de profeet Jonas, die op het punt staat door een walvis ingeslikt dan wel uitgespuugd te worden (Jonas 2:10).
Hij had van
God de opdracht gekregen om naar Ninive, de hoofdstad van het Assyrische Rijk, te gaan en tegen deze stad te profeteren vanwege al het onrecht wat daar plaatsvond. Echter, in plaats van naar Nineve te reizen vluchtte Jona en hij ging aan boord van een schip dat naar Tarsis voer, juist de andere kant uit. Het schip kwam in een hevige storm terecht. Jona zei dat het zijn schuld was en dat de zeelui hem maar in zee moesten gooien. Hierop kwam de storm inderdaad tot bedaren. God liet Jona opslokken door een grote vis die hem na drie dagen weer uitspuugde.

Het motief van Jonas en de walvis had ook symbolische betekenis. Het was het teken van een behouden thuiskomst van een verloren gewaande schipbreukeling of reiziger.
 

 



 


De steen was dus op St. Amorsplein 14 uitgebroken, opgeslagen in het depot  en had dat goed doorstaan. Maar is daarna waarschijnlijk bij het vervoer in meerdere stukken gebroken. Die zijn gelukkig wel bij elkaar gehouden en na herplaatsing van een likje verf voorzien. Al mogen die breuken wel weer eens opnieuw gerepareerd worden.